
معرفی انواع آسپرژیلوس ها
آسپرژیلوس فومیگاتوس
کنیدیها تکسریایی (uniseriate)، وزیکولها عمدتاً گلابی شکل، کنیدیها خاکستری-سبز، آبی-سبز تا نارنجی می باشند و در بخش (section) فومیگاتی – کنیدیها از سبز خاکستری تا سبز آبی مشاهده می شوند. قطر کنیدی ها 2/5 الی 3 میکرون می باشد.
ویژگیهای متمایزکننده: این گونه با کلنیهای به سرعت در حال رشد به رنگ فیروزهای تا سبز تیره، فیالیدهایی که تقریباً موازی با یکدیگر وموازی با محور ساقه هستند و کنیدیهای کوچک که به صورت ستونی قرار دارند، متمایز میشود.
آسپرژیلوس فلاووس
مربوط به بخش Flavi است، کنیدیهای زرد سبز تا قهوهای زیتون و قطر کنیدی ها 3/5 الی 4/5 میکرون می باشد.
ویژگیهای متمایز کننده: کلنیهای گسترده زرد-سبز با پایههای زبر و کنیدیهای صاف تا زبر ریز با قطر ۳-۶ میکرون از ویژگیهای متمایز این گونه هستند آسپرژیلوس فلاوس را میتوان با بافت فلوکوز کمتر، رنگهای سبزتر و کنیدیهای کوچکتر از A. oryzae و با اسپورهای صاف از A. parasiticus تشخیص داد.
آسپرژیلوس کاندیدوس
ویژگیهای متمایزکننده: این گونه با کونیدیهای سفید تا کرم رنگ با قطر کلنی معمولاً کمتر از 35 میلیمتر در تمام محیطها و سرهای کنیدی دو سری با تعداد کمی فیالید در هر متولا متمایز میشود. این گونه از دیگر گونههای آسپرژیلوس اسپوردار عمدتاً سفید، A. niveus، با وزیکولهای بزرگتر، متولاها که بیشتر وزیکول را میپوشانند و اغلب فقط 2-3 فیالید در هر متولا دارند، متمایز میشود.
آسپرژیلوس نیجر
مربوط به بخش Nigri است، پایههای ساقهای با دیواره صاف، کنیدیهای سیاه یا تقریباً سیاه و قطر کنیدی ها 4/5 الی 5 میکرون می باشد.
ویژگیهای متمایز کننده: این گونه رایج با کلونیهای قهوهای بسیار تیره تا سیاه، سرهای کنیدی دو ردیفه (biseriate) با وزیکولهای بزرگ، متولاهای نسبتاً بلند و کنیدیهای ناهموار مشخص میشود.
آسپرژیلوس ترئوس
مربوط به بخش Terrei است، به رنگ های هیالین، کنیدی ها تا نارنجی مایل به قهوه ای است.
کنیدیها با قطر ۲ تا ۲.۵ میکرون، دیواره صاف، کروی تا بیضیشکل پهن. سلولهای شفاف کروی تا تخممرغی (آلوریوکونیدیها) معمولاً به صورت جانبی روی هیفهای غوطهور تولید میشوند.
ویژگیهای متمایز کننده: سرهای کنیدی ستونی فشرده به رنگ نارنجی کمرنگ تا قهوهای مایل به زرد با ذرات متراکم، کنیدیهای بسیار کوچک (۲-۲.۵ میکرومتر) با دیواره صاف و وجود سلولهای جانبی شفاف روی هیفهای غوطهور از ویژگیهای متمایز این گونه هستند.
آسپرژیلوس کلاواتوس
بخش Clavati تکسریایی، وزیکولها عمدتاً چماقی، کنیدیها خاکستری-سبز
ویژگیهای متمایز کننده: متمایزترین ویژگی A. clavatus تشکیل وزیکولهای بزرگ و چماقی شکل با نواحی بارور تا طول ۲۵۰ میکرون است. سرهای کنیدیها تک ردیفی با فیالیدهای فشرده هستند. کنیدیها به رنگ فیروزهای مات، فیروزهای تیره یا سبز مات هستند.
آسپرژیلوس نیدولانس
مربوط به بخش Nidulantes است و دو سری (biseriate) و رنگ کنیدیها متغیراست.
پایههای کوتاه اغلب قهوهای، کنیدیها سبز، اغلب سلولهای Hülle وجود دارند، بیشتر گونهها دارای Emericella teleomorph هستند. کلیستوتسیومها دیواره نرم دارند، توسط سلولهای Hülle احاطه شدهاند، آسکوسپورها قرمز تا بنفش هستند. کنیدیها کروی، معمولاً صاف تا کمی زبر، با قطر ۳-۴ میکرون می باشند.
ویژگیهای متمایز کننده: E. nidulans گونهای نسبتاً سریع الرشد است که آسکوسپورهای عدسی شکل با دیواره صاف به رنگ قرمز-بنفش با دو لبه طولی، چیندار اما کامل تولید میکند. گونه نزدیک به آن E. quadrilineata آسکوسپورهایی با ۴ لبه طولی دارد و E. rugulosa کندتر رشد میکند.
آسپرژیلوس ورسیکالر
مربوط به بخش Versicolores است و نوارهای قهوهای شفاف تا قهوهای، کنیدی ها سبز، سبز خاکستری یا سبز آبی است.
کنیدیها با قطر ۲.۰-۳.۵ (۴.۵) میکرون، اکثراً کروی تا نیمه کروی، با دیوارههای ریز تا کاملاً زبر می باشد.
ویژگیهای متمایز کننده: قطر کلنی نسبتاً کوچک با کنیدی های سبز خاکستری تا سبز مات روی محیط CYA25، میسلیومهای معکوس و میسلیوم با رنگهای متغیر، و سرهای کنیدیال کوچک دو سری با کنیدی های کروی زبر و کوچک، این گونه را از سایر گونهها متمایز میکند. رنگ کنیدی سبز به جای فیروزهای روی محیط CYA25، A. versicolor را از A. sydowii متمایز میکند.
آسپرژیلوس اوکراسئوس
ویژگیهای متمایزکننده: کلنیهای زرد-نخودی رنگ، کنیدیهای کوچک (۲.۵-۳.۵ میکرومتر) تقریباً صاف و اسکلروتهای صورتی تا بنفش از ویژگیهای اصلی متمایزکننده این گونه هستند.
آسپرژیلوس پارازیتیکوس
ویژگیهای متمایزکننده: نواحی کنیدی به رنگ سبز زرد تیره، عمدتاً سرهای کنیدی تک ردیفی با وزیکولهای تقریباً کروی که کنیدیهای زبر و مشخصی با قطر ۳.۵ تا ۶ میکرون تولید میکنند این گونه را از سایرین متمایز میکند.
آسپرژیلوس پارازیتیکوس را میتوان با کونیدی های کوچکتر، معمولاً بافت مخملی و رنگ کلنی سبز تیره از A. sojae تشخیص داد. سرعت رشد در محیطهای آنتیبیوتیکی نیز آن را از A. sojae متمایز میکند. آسپرژیلوس پارازیتیکوس را میتوان به راحتی با کنیدی های با دیواره خشن از آسپرژیلوس فلاوس تشخیص داد.
آسپرژیلوس گلوکوس
فیالیدها قسمت بالایی وزیکولها را میپوشانند. وزیکول ها کروی تا تقریباً کروی و تکسری هستند و قطری بین 15 تا 30 میکرون دارند. آسکها حاوی هشت اسپورهستند که معمولاً نامنظم می باشند در حالی که پریتشیومها معمولاً زرد رنگ هستند. کلنی میتواند به رنگ زرد یا به صورت لکههای سبز ظاهر شود.
آسپرژیلوس اوستوس
از نظر میکروسکوپی، این قارچ با سرهای کنیدیال کشیده با سلولهای هال (Hülle cells) نامنظم یا کشیده و خمیده که در سراسر میسلیوم رنگدانهدار پراکنده شدهاند مشخص میشود. کنیدیها دارای دیوارهای خشن و کروی به قطر ۳ تا ۴.۵ میکرون هستند و رنگ آنها از سبز تا زرد-قهوهای متغیر است.
ویژگیهای متمایز کننده: وزیکولهای بسیار کوچک روی پایههای نسبتاً بلند و با دیوارههای قهوهای از ویژگیهای اصلی متمایز A. ustus هستند. رشد نسبتاً سریع در تمام محیطهای کشت، کنیدی های خاکستری مات تا سبز کدر با رنگ زرد تا قهوهای معکوس روی CYA25، و کنیدی های کروی با دیوارههای خشن به ظاهر منحصر به فرد این قارچ میافزایند. A. ustus با رنگ کلنی خاکستری تا قهوهای روی CYA25 از A. puniceus متمایز میشود.



