اختلال دوقطبی و شبکه‌های اجتماعی؛ تأثیر فضای مجازی بر خلق‌وخو

آیا تا به حال فکر کرده‌اید که حضور آنلاین شما چقدر با وضعیت خلقی‌تان گره خورده است؟ این روزها تأثیر شبکه‌های اجتماعی بر اختلال دوقطبی به یک موضوع داغ در دنیای سلامت روان تبدیل شده است. دنیای مجازی می‌تواند هم منبعی برای حمایت باشد و هم محرکی برای تغییرات خلقی؛ اما مرز باریک میان این دو کجاست؟

در این مقاله بررسی می‌کنیم که چگونه تغییر در عادات دیجیتال می‌تواند زنگ خطری برای وضعیت سلامت روان شما باشد و چطور با مدیریت زمان، آرامش بیشتری را به زندگی خود بازگردانید.

اختلال دوقطبی و شبکه‌های اجتماعی؛ فرصتی برای حمایت یا زمینه‌ای برای آسیب؟

در دهه‌های اخیر، شبکه‌های اجتماعی شکل ارتباط آدم‌ها با یکدیگر را کاملاً تغییر داده‌اند. این موضوع برای افراد مبتلا به اختلال دوقطبی و سایر مشکلات سلامت روان هم صدق می‌کند.

شبکه‌های اجتماعی می‌توانند هم اثرات مثبت داشته باشند و هم پیامدهای منفی. از یک طرف، این فضا امکان به‌اشتراک‌گذاری تجربه‌ها، پیدا کردن اطلاعات درباره اختلال دوقطبی، ارتباط با افرادی که شرایط مشابهی دارند و ساختن گروه‌های حمایتی را فراهم می‌کند.

اما از طرف دیگر، فضای مجازی همیشه امن و دقیق نیست. اطلاعات نادرست، کلیشه‌های منفی درباره بیماری‌های روانی و موقعیت‌هایی که می‌توانند رفتارهای وسواسی یا تکانشی ایجاد کنند، در شبکه‌های اجتماعی زیاد دیده می‌شوند. گاهی ممکن است فرد در لحظه چیزی منتشر کند، پیامی بفرستد یا واکنشی نشان دهد که بعداً از آن پشیمان شود.

به همین دلیل، استفاده آگاهانه از شبکه‌های اجتماعی و سایر ابزارهای آنلاین اهمیت زیادی دارد. اگر بدانید چطور از این فضا استفاده کنید، می‌توانید از مزایای آن بهره ببرید و در عین حال خطرات احتمالی آن را برای سلامت روان کاهش دهید.

شبکه‌های اجتماعی چه سرنخ‌هایی از حال روحی شما می‌دهند؟

آیا بیش از حد معمول در توییتر یا ایکس پست می‌گذارید؟ پیام‌های فیسبوکی‌تان کمتر از قبل شده؟ شاید این تغییرات ساده در ظاهر، نشانه‌هایی مهم از وضعیت روانی شما باشند.

در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی، تغییر در الگوی استفاده از شبکه‌های اجتماعی می‌تواند سرنخی از شروع یک دوره خلقی باشد؛ دوره‌هایی مثل مانیا (شیدایی، عکس حالت افسردگی) ، هیپومانیا (شکل خفیف تری از مانیا) یا افسردگی.

طبق یک نظرسنجی در سال ۲۰۱۷ که روی افراد مبتلا به اختلال دوقطبی انجام شد، ۴۱٪ از شرکت‌کنندگان گفته‌اند که تغییر در نحوه استفاده آن‌ها از تکنولوژی، به‌عنوان زنگ خطر نزدیک شدن دوره‌های مانیا یا افسردگی عمل کرده است.

افزایش استفاده از گوشی؛ نشانه‌ای از مانیا؟

استفاده بیش از حد یا افزایش ناگهانی زمان حضور در فضای آنلاین، یکی از نشانه‌های رایج شروع دوره مانیا گزارش شده است. در این حالت، ممکن است فرد بیشتر از همیشه پیام بدهد، پست منتشر کند، کامنت بگذارد یا ساعت‌ها در شبکه‌های اجتماعی اسکرول کند.

فاصله گرفتن از تکنولوژی؛ نشانه‌ای از افسردگی؟

در مقابل، دور شدن از شبکه‌های اجتماعی یا بی‌میلی به استفاده از گوشی و تکنولوژی می‌تواند نشانه‌ای از دوره افسردگی باشد. ممکن است فرد کمتر پیام‌ها را پاسخ دهد، از ارتباطات آنلاین فاصله بگیرد یا حتی تمایلی به چک کردن شبکه‌های اجتماعی نداشته باشد.

توجه به این تغییرات رفتاری می‌تواند به شما کمک کند شروع یک دوره خلقی را زودتر تشخیص دهید. اگر متوجه شدید الگوی استفاده‌تان از شبکه‌های اجتماعی ناگهان تغییر کرده، بهتر است با تیم درمان، روان‌پزشک یا مشاور سلامت روان خود در ارتباط باشید و از حمایت حرفه‌ای کمک بگیرید.

شبکه‌های اجتماعی؛ منبع آگاهی یا اطلاعات غلط درباره اختلال دوقطبی؟

شبکه‌های اجتماعی می‌توانند منبعی برای افزایش آگاهی درباره اختلال دوقطبی باشند. سازمان‌های فعال در حوزه سلامت روان، افراد مبتلا به این اختلال و اعضای جامعه آنلاین، از این فضا برای انتشار اطلاعات، تجربه‌های شخصی و روش‌های مدیریت علائم استفاده می‌کنند.

اما نکته مهم اینجاست: هر چیزی که در شبکه‌های اجتماعی می‌بینید، لزوماً درست و قابل اعتماد نیست.

بخشی از اطلاعات منتشرشده در فضای مجازی دقیق، علمی و کاربردی است؛ اما در کنار آن، حجم زیادی از اطلاعات نادرست، ناقص یا گمراه‌کننده هم وجود دارد. همین موضوع می‌تواند باعث سردرگمی افراد مبتلا به اختلال دوقطبی یا خانواده‌های آن‌ها شود.

نتایج یک مطالعه درباره محتوای اینستاگرام و اختلال دوقطبی

در یک مطالعه در سال ۲۰۲۳، پژوهشگران ۵۰۰ پست اینستاگرامی را بررسی کردند که با هشتگ‌های مرتبط با اختلال دوقطبی منتشر شده بودند؛ هشتگ‌هایی مثل:

• #bipolar
• #bipolarAwareness

نتیجه مطالعه نشان داد که بسیاری از این پست‌ها حاوی اطلاعاتی بودند که یا به موضوع ارتباط کافی نداشتند، یا ناقص بودند، یا اطلاعات نادرستی درباره اختلال دوقطبی ارائه می‌کردند.

نکته قابل توجه این بود که کمتر از ۵٪ پست‌های مرتبط توسط متخصصان پزشکی منتشر شده بودند. با این حال، همین تعداد کم از پست‌ها معمولاً دقیق‌تر، کامل‌تر و مفیدتر از محتوایی بودند که توسط سایر کاربران یا اعضای جامعه آنلاین منتشر شده بود.

چطور اطلاعات معتبر را از اطلاعات غلط تشخیص دهیم؟

این یافته‌ها نشان می‌دهد که هنگام مطالعه مطالب مربوط به اختلال دوقطبی در شبکه‌های اجتماعی، باید با دقت بیشتری عمل کنید. بهتر است همیشه به دنبال منابع معتبر باشید و اطلاعاتی را که در فضای مجازی می‌بینید، بدون بررسی نپذیرید.

برای استفاده ایمن‌تر از محتوای آنلاین:

• اطلاعات را از صفحات پزشکان، روان‌پزشکان، روان‌شناسان و سازمان‌های معتبر سلامت روان دنبال کنید.
• به پست‌هایی که درمان‌های سریع، قطعی یا بدون دارو وعده می‌دهند، با احتیاط نگاه کنید.
• تجربه‌های شخصی دیگران را جایگزین توصیه پزشکی نکنید.
• اگر مطلبی درباره اختلال دوقطبی دیدید که برایتان مهم یا نگران‌کننده بود، آن را با پزشک یا متخصص سلامت روان خود در میان بگذارید.

به طور خلاصه، شبکه‌های اجتماعی می‌توانند به آگاهی بیشتر درباره اختلال دوقطبی کمک کنند؛ اما تنها زمانی مفید هستند که اطلاعات آن‌ها را از منابع معتبر بررسی و تأیید کنید.

شبکه‌های اجتماعی؛ ابزاری برای شکستن انگ یا گسترش قضاوت؟

شبکه‌های اجتماعی می‌توانند هم به کاهش انگ اجتماعی درباره اختلال دوقطبی کمک کنند و هم برعکس، باعث گسترش باورهای منفی و قضاوت‌های نادرست شوند.

افراد مبتلا به اختلال دوقطبی و سایر کاربران می‌توانند از شبکه‌های اجتماعی برای بیان افکار، احساسات و تجربه‌های شخصی خود استفاده کنند. این تجربه‌ها گاهی حمایتی و امیدبخش‌اند، اما گاهی هم ممکن است حاوی کلیشه‌های منفی و آسیب‌زا باشند.

وقتی فضای مجازی به برچسب زدایی کمک می‌کند

در بهترین حالت، شبکه‌های اجتماعی می‌توانند بستری برای آگاهی‌رسانی، همدلی و حمایت باشند. وقتی افراد درباره تجربه زندگی با اختلال دوقطبی صحبت می‌کنند، ممکن است دیگران احساس تنهایی کمتری داشته باشند و راحت‌تر برای دریافت کمک اقدام کنند.

پیام‌های حمایتی و تعاملات مثبت اجتماعی می‌توانند به کاهش انگ، افزایش رضایت از زندگی و حتی کاهش برخی علائم افسردگی کمک کنند.

همچنین استفاده از شبکه‌های اجتماعی برای ارتباط با دوستان و اعضای خانواده می‌تواند پیوندهای اجتماعی شما را قوی‌تر کند و حس حمایت عاطفی بیشتری ایجاد کند.

کلیشه‌های منفی چه اثری روی سلامت روان دارند؟

در یک مطالعه در سال ۲۰۲۰ روی پست‌های مرتبط با اختلال دوقطبی در توییتر، که امروز با نام ایکس شناخته می‌شود، مشخص شد بعضی از پست‌ها برای افراد مبتلا به این اختلال حمایت اجتماعی فراهم می‌کردند. اما در مقابل، برخی پست‌ها کلیشه‌های منفی منتشر می‌کردند و باعث گسترش نگرش‌ها و احساسات منفی نسبت به اختلال دوقطبی یا افراد مبتلا به آن می‌شدند.

این مطالعه نشان داد کلیشه‌های منفی درباره اختلال دوقطبی بیشتر از سایر مشکلات سلامت روان دیده می‌شود.

چنین پیام‌هایی می‌توانند اثرات منفی قابل توجهی داشته باشند، از جمله:

• کاهش عزت‌نفس
• افزایش اضطراب
• تشدید افسردگی
• کاهش کیفیت زندگی
• ایجاد احساس شرم یا انزوا

اگر در شبکه‌های اجتماعی با چنین محتواهایی روبه‌رو می‌شوید، بهتر است از ابزارهایی مثل بلاک کردن، بی‌صدا کردن یا مخفی کردن پست‌ها و کاربران استفاده کنید. محافظت از فضای ذهنی شما به اندازه محافظت از سلامت جسمتان اهمیت دارد.

چطور فضای حمایتی سالم‌تری بسازیم؟

برای اینکه تجربه بهتری از شبکه‌های اجتماعی داشته باشید، می‌توانید آگاهانه‌تر انتخاب کنید چه صفحاتی را دنبال کنید و با چه افرادی در ارتباط باشید.

برای مثال:

• گروه‌های حمایتی آنلاین مرتبط با اختلال دوقطبی را پیدا کنید.
• صفحات فعالان سلامت روان و متخصصان معتبر را دنبال کنید.
• با افرادی ارتباط بگیرید که پیام‌های مثبت، علمی و حمایتگرانه منتشر می‌کنند.
• از بحث‌های فرسایشی، قضاوت‌گرانه یا تحقیرآمیز فاصله بگیرید.

این انتخاب‌ها می‌توانند کمک کنند شبکه‌های اجتماعی برای شما به منبعی از ارتباط، امید و حمایت تبدیل شوند؛ نه عاملی برای اضطراب و فشار روانی.

چرا باید زمان حضور در شبکه‌های اجتماعی را محدود کنیم؟

با اینکه شبکه‌های اجتماعی می‌توانند حس ارتباط و حمایت عاطفی را افزایش دهند، اما استفاده بیش از حد از آن‌ها نتیجه معکوس دارد.

پژوهش‌ها نشان داده‌اند که گذراندن بیش از ۲ ساعت در روز در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند با کاهش احساس حمایت عاطفی همراه باشد. این کاهش حمایت ادراک‌شده ممکن است شما را وادار کند زمان بیشتری را صرف اسکرول کردن کنید؛ و همین موضوع یک چرخه معیوب ایجاد می‌کند.

یعنی هرچه بیشتر به دنبال ارتباط و آرامش در شبکه‌های اجتماعی می‌گردید، ممکن است در نهایت احساس تنهایی، خستگی یا نارضایتی بیشتری تجربه کنید.

پس نکته کلیدی این است:

برای حفظ سلامت روان، بهتر است زمان استفاده از شبکه‌های اجتماعی را به کمتر از ۲ ساعت در روز محدود کنید.

این محدودیت می‌تواند به افراد مبتلا به اختلال دوقطبی کمک کند تا از مزایای فضای مجازی بهره ببرند، بدون اینکه درگیر فشار روانی، مقایسه، قضاوت یا استفاده افراطی شوند.

شبکه‌های اجتماعی می‌توانند رفتارهای وسواسی را تقویت کنند

تکانشگری یا تصمیم‌گیری‌های ناگهانی، یکی از علائم رایج اختلال دوقطبی است. همین ویژگی می‌تواند زمینه‌ساز رفتارهای وسواسی یا حتی نوعی وابستگی رفتاری شود؛ یعنی فرد نتواند به‌راحتی جلوی یک رفتار تکراری را بگیرد، حتی اگر بداند به او آسیب می‌زند.

یک مرور پژوهشی در سال ۲۰۱۹ نشان داد افراد مبتلا به اختلال دوقطبی ممکن است بیشتر در معرض برخی وابستگی‌های رفتاری قرار داشته باشند؛ از جمله اعتیاد به اینترنت.

ممکن است فرد ساعت‌ها در شبکه‌های اجتماعی یا فضاهای آنلاین اسکرول کند، بدون اینکه متوجه گذر زمان شود. این موضوع می‌تواند خلق‌وخو را تحت تأثیر قرار دهد و زمان فعالیت‌هایی را بگیرد که برای سلامت روان مفیدترند؛ مثل خواب کافی، ورزش، انجام سرگرمی‌های سالم یا وقت گذراندن با دوستان و خانواده.

پشیمانی بعد از انتشار محتوا در فضای مجازی

یکی دیگر از چالش‌های مهم، انتشار اطلاعات خصوصی یا محتوایی است که فرد بعداً از به‌اشتراک‌گذاری آن پشیمان می‌شود.

در یک مطالعه در سال ۲۰۲۱ مشخص شد ۶۶٪ از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی در مقایسه با ۳۱٪ از افراد بدون این اختلال، از انتشار پست‌های عمومی، پیام‌های خصوصی، عکس‌ها یا ویدیوهایی که در شبکه‌های اجتماعی منتشر یا ارسال کرده بودند، پشیمان شده‌اند.

این موضوع نشان می‌دهد که در دوره‌هایی مثل مانیا یا هیپومانیا، که تکانشگری و تصمیم‌گیری سریع بیشتر می‌شود، استفاده کنترل‌نشده از شبکه‌های اجتماعی می‌تواند پیامدهای عاطفی، اجتماعی یا حتی شغلی داشته باشد.

رفتارهای آنلاین وسواسی که باید جدی بگیرید

محتواهای تبلیغاتی، لینک‌ها و پیشنهادهای مداوم در شبکه‌های اجتماعی نیز ممکن است برخی رفتارهای وسواسی دیگر را تحریک کنند؛ از جمله:

• تماشای وسواسی محتوای پورنوگرافی آنلاین
• خرید اینترنتی وسواسی
• اختلال بازی اینترنتی
• اختلال قمار

اگر احساس می‌کنید استفاده از شبکه‌های اجتماعی یا فعالیت‌های آنلاین دیگر برایتان سخت قابل کنترل شده یا روی زندگی روزمره، روابط، خواب، کار یا خلق‌وخوی شما اثر منفی گذاشته است، بهتر است موضوع را با پزشک یا متخصص سلامت روان در میان بگذارید.

متخصص ممکن است رفتاردرمانی، راهکارهای مدیریت تکانه یا منابع حمایتی دیگری را برای کنترل رفتارهای وسواسی و وابستگی‌های رفتاری پیشنهاد کند.

راهکارهای کاربردی برای مدیریت حضور در شبکه های اجتماعی

مدیریت مدت‌زمان حضور در شبکه‌های اجتماعی و فضای آنلاین می‌تواند به کاهش آسیب‌های ناشی از استفاده بیش از حد از اینترنت کمک کند. همچنین باعث می‌شود زمان بیشتری برای فعالیت‌هایی داشته باشید که به سلامت جسم و روان شما کمک می‌کنند.

انجمن روان‌پزشکی آمریکا برای مدیریت بهتر اسکرین تایم، راهکارهای زیر را پیشنهاد می‌کند:

1. زمان استفاده از شبکه‌های اجتماعی را ردیابی کنید

اولین قدم این است که بدانید واقعاً چقدر وقت صرف شبکه‌های اجتماعی می‌کنید. بسیاری از گوشی‌ها و اپلیکیشن‌ها امکان بررسی مدت‌زمان استفاده از برنامه‌ها را دارند. همچنین می‌توانید از اپلیکیشن‌های مخصوص مدیریت زمان استفاده کنید.

وقتی عدد واقعی را ببینید، بهتر می‌توانید تصمیم بگیرید که چه تغییری لازم است.

۲. برای شبکه‌های اجتماعی زمان مشخص تعیین کنید

به‌جای اسکرول کردن بی‌هدف یا چک کردن مداوم اعلان‌ها، از قبل مشخص کنید چه زمانی و چه مدت می‌خواهید از شبکه‌های اجتماعی استفاده کنید.

برای مثال، می‌توانید روزانه دو بازه ۲۰ یا ۳۰ دقیقه‌ای در نظر بگیرید و برای پایان آن تایمر بگذارید. این کار کمک می‌کند استفاده از فضای مجازی از حالت ناخودآگاه و وسواسی خارج شود.

۳. نوتیفیکیشن‌ها را خاموش کنید

اعلان‌های پی‌درپی یکی از مهم‌ترین دلایل چک کردن مداوم گوشی هستند. بهتر است تنظیمات اپلیکیشن‌های شبکه‌های اجتماعی را تغییر دهید و اعلان‌ها را خاموش کنید.

می‌توانید پیام‌ها و محتوای جدید را فقط در زمان‌هایی بررسی کنید که از قبل برای استفاده از شبکه‌های اجتماعی تعیین کرده‌اید.

۴. تعداد اپلیکیشن‌ها را کاهش دهید

اگر در چندین شبکه اجتماعی فعال هستید، کاهش تعداد پلتفرم‌ها می‌تواند کمک بزرگی باشد. لازم نیست در همه جا حضور داشته باشید.

می‌توانید فقط اپلیکیشن‌هایی را نگه دارید که واقعاً برایتان مفیدند، ارتباطات سالم‌تری ایجاد می‌کنند یا محتوای قابل اعتمادتر ارائه می‌دهند.

۵. زمان‌های آفلاین داشته باشید

هر روز یا هر هفته زمانی را برای آفلاین بودن در نظر بگیرید. این زمان را در برنامه روزانه یا تقویم خود ثبت کنید و در آن مدت از شبکه‌های اجتماعی و سایر پلتفرم‌های آنلاین فاصله بگیرید.

این کار به ذهن شما فرصت استراحت می‌دهد و می‌تواند برای افراد مبتلا به اختلال دوقطبی به کاهش تحریک‌پذیری، آشفتگی ذهنی و خستگی روانی کمک کند.

۶. از شبکه‌های اجتماعی فاصله کامل بگیرید

گاهی یک استراحت کوتاه کافی نیست. می‌توانید برای یک روز، یک هفته یا حتی بیشتر از شبکه‌های اجتماعی فاصله بگیرید.

این فاصله گرفتن به شما کمک می‌کند متوجه شوید کدام بخش از استفاده آنلاین واقعاً ضروری است و کدام بخش فقط از روی عادت، اضطراب یا وسواس تکرار می‌شود.

۷. با یک همراه پیش بروید

از یکی از دوستان یا اعضای خانواده بخواهید همراه شما مصرف شبکه‌های اجتماعی را کاهش دهد. وقتی دو نفر با هم این مسیر را شروع می‌کنند، احتمال پایبندی بیشتر می‌شود.

می‌توانید همدیگر را تشویق کنید، پیشرفت خود را بررسی کنید و در صورت لغزش، بدون سرزنش دوباره به برنامه برگردید.

8. فضاها و فعالیت‌های بدون صفحه نمایش بسازید

یکی از روش‌های مؤثر برای کنترل استفاده از گوشی، تعیین «محدوده‌های بدون صفحه نمایش» است.

برای مثال:

• گوشی و وسایل الکترونیکی را وارد اتاق خواب نکنید.
• هنگام غذا خوردن اینترنت یا گوشی را کنار بگذارید.
• در دیدار با دوستان و خانواده، گوشی را خاموش یا دور از دسترس قرار دهید.
• قبل از خواب از شبکه‌های اجتماعی استفاده نکنید.
• زمان ورزش، مطالعه یا پیاده‌روی را بدون گوشی بگذرانید.

وقتی زمان آنلاین بودن را کاهش می‌دهید، بهتر است فعالیت‌های جایگزین سالمی هم برای آن داشته باشید. اگر فقط شبکه‌های اجتماعی را حذف کنید اما جای آن را با چیزی پر نکنید، احتمال بازگشت به عادت قبلی بیشتر می‌شود.

زمان کمتر در فضای مجازی می‌تواند یعنی:

• خواب بهتر و کامل‌تر
• فرصت بیشتر برای ورزش
• وقت بیشتر برای سرگرمی‌های مورد علاقه
• ارتباط عمیق‌تر با دوستان و خانواده
• آرامش ذهنی بیشتر
• کاهش مقایسه و فشار روانی

9. فقط زمان مهم نیست؛ کیفیت محتوا هم اهمیت دارد

محدود کردن مدت‌زمان استفاده از شبکه‌های اجتماعی برای حفظ سلامت روان مهم است، اما کافی نیست. کیفیت محتوایی که می‌بینید و نوع افرادی که با آن‌ها ارتباط دارید هم نقش مهمی در تجربه عاطفی شما دارند.

همان‌طور که گفته شد، پژوهش‌ها نشان داده‌اند شبکه‌های اجتماعی می‌توانند برای افراد مبتلا به اختلال دوقطبی اثرات مثبتی هم داشته باشند؛ به شرطی که زمان استفاده از آن‌ها کمتر از ۲ ساعت در روز باشد و محتواهای مصرفی قابل اعتماد، مثبت و حمایتگرانه باشند.

دسترسی به اطلاعات درست درباره اختلال دوقطبی و سلامت روان می‌تواند به بهبود حال روحی، افزایش آگاهی و مدیریت بهتر بیماری کمک کند.

منابع معتبر می‌توانند شامل موارد زیر باشند:

• متخصصانی که به پژوهش‌های علمی استناد می‌کنند
• پزشکان، روان‌پزشکان و روان‌شناسان معتبر
• سازمان‌هایی که بر اساس تحقیقات علمی و حمایت‌های رسمی فعالیت می‌کنند
• وب‌سایت‌هایی که محتوای آن‌ها توسط متخصصان بررسی و ویرایش می‌شود
• صفحات آموزشی که ادعاهای اغراق‌آمیز یا درمان‌های فوری و غیرعلمی مطرح نمی‌کنند

در مقابل، بهتر است نسبت به محتواهایی که درمان قطعی، سریع یا بدون نیاز به متخصص وعده می‌دهند، محتاط باشید.

10. محرک‌های نوسانات خلقی در اختلال دوقطبی را بشناسید

شناسایی محرک‌های شخصی می‌تواند به مدیریت بهتر علائم اختلال دوقطبی و حفظ سلامت کلی کمک کند. هر فرد ممکن است محرک‌های متفاوتی داشته باشد؛ از کم‌خوابی و استرس گرفته تا مصرف بیش از حد شبکه‌های اجتماعی یا درگیری‌های آنلاین.

اگر متوجه شدید استفاده از فضای مجازی روی خواب، خلق‌وخو، اضطراب یا رفتارهای تکانشی شما اثر می‌گذارد، بهتر است این موضوع را یادداشت کنید و با متخصص سلامت روان در میان بگذارید.

سخن پایانی، چطور رابطه سالم‌تری با شبکه‌های اجتماعی داشته باشیم؟

شبکه‌های اجتماعی می‌توانند به شما کمک کنند با دوستان، اعضای خانواده، افراد دیگر مبتلا به اختلال دوقطبی و منابع آموزشی مرتبط در ارتباط باشید. این فضا می‌تواند حس حمایت، آگاهی و تعلق ایجاد کند.

اما در عین حال، شبکه‌های اجتماعی ممکن است شما را در معرض اطلاعات نادرست، قضاوت‌های ناعادلانه و محتوایی قرار دهند که برای سلامت روانتان مفید نیست.

برخی افراد نیز در کنترل استفاده از شبکه‌های اجتماعی، اینترنت یا سایر فعالیت‌های آنلاین دچار مشکل می‌شوند. از آنجایی که اختلال دوقطبی می‌تواند با افزایش تکانشگری همراه باشد، ممکن است خطر رفتارهای وسواسی یا وابستگی‌های رفتاری را بیشتر کند.

پزشک، روان‌پزشک یا متخصص سلامت روان می‌تواند به شما کمک کند اعتبار اطلاعاتی را که در شبکه‌های اجتماعی می‌بینید بررسی کنید و منابع مناسبی برای مدیریت استفاده از فضای مجازی در کنار اختلال دوقطبی در اختیارتان بگذارد.

در نهایت، ایجاد تعادل مهم‌ترین نکته است. اگر بتوانید زمان حضور در شبکه‌های اجتماعی را کنترل کنید، منابع قابل اعتماد را دنبال کنید و برای زندگی آفلاین هم وقت کافی بگذارید، می‌توانید از مزایای فضای مجازی بهره ببرید و هم‌زمان از سلامت روان خود بهتر محافظت کنید.